chrzest i bierzmowanie
W sprawie ustalenia daty chrztu należy skontaktować się z jednym z duchownych w Prawosławnym Punkcie Duszpasterskim. Chrzest i bierzmowanie zwykle odbywa się w czasie Liturgii. Do sprawowania chrztu w kaplicy konieczne jest załatwienie formalności w parafii, której podlega Punkt - św. Marii Magdaleny w Warszawie (al. Solidarności 52).

spowiedź
Spowiedź odbywa się podczas i po wieczornych nabożeństwach (w każdą sobotę i przed wielkimi świętami o godzinie 18.00). Do spowiedzi można przystąpić również PRZED Liturgią (od ok. godziny 9.20 w niedzielę). W czasie trwania Liturgii spowiedź nie odbywa się. Wszelkie pytania i wątpliwości odnośnie spowiedzi kierować należy do duchownych.

Eucharystia
Do sakramentu Eucharystii przystępować mogą wyłącznie ochrzczone osoby prawosławne. Eucharystia udzielana jest podczas każdej Liturgii (w niedziele i dni wielkich świąt, a także podczas specjalnych Liturgii w Wielkim Poście). Przed Eucharystią obowiązuje post eucharystyczny (wymaga on m.in. powstrzymania się od wszelkich posiłków i napojów od wieczora dnia poprzedniego). Wszelkie pytania i wątpliwości kierować należy do duchownych.

ślub
Zasadniczo śluby wiernych, związanych z Prawosławnym Punktem Duszpasterskim, z powodu ograniczeń lokalowych odbywają się w cerkwi św. Marii Magdaleny w Warszawie. Ślub może zostać udzielony przez duchownych z Punktu, z towarzyszeniem chóru polskojęzycznego z kaplicy. Wszelkie pytania i szczegóły należy ustalać z duchownymi.

nabożeństwa posług
W Prawosławnym Punkcie Duszpasterskim sprawowane są molebny, panichidy i inne nabożeństwa. Odbywają się one najczęściej w soboty przed wieczornym nabożeństwem. W sprawie szczegółowych ustaleń należy skontaktować się z duchownymi.

Ksiądz Henryk Paprocki
    Ur. 10 grudnia 1946 r. Absolwent Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (1972). W 1978 roku ukończył Instytut św. Sergiusza w Paryżu z tytułem doktora. 14 czerwca 1981 r. przyjął święcenia kapłańskie. Jest autorem licznych prac z zakresu teologii prawosławnej. Pracuje w Katedrze Teologii Prawosławnej Uniwersytetu w Białymstoku. Jest rzecznikiem prasowym Kościoła prawosławnego oraz szefem Redakcji Ekumenicznej Telewizji Polskiej. Od 1 września 1981 r. wykłada w Prawosławnym Seminarium Duchownym. Obecnie prowadzi wykłady z teologii zasadniczej.
    W Prawosławnym Punkcie Duszpasterskim od początku jego istnienia. Główny tłumacz tekstów liturgicznych na język polski. Ciepły, życzliwy, z ogromnym poczuciem humoru, na co dzień sprawuje pieczę nad polskojęzyczną wspólnotą prawosławną w Warszawie.

Ksiądz Artur Aleksiejuk
    Jest obecnie asystentem w Katedrze Prawosławnej Teologii Dogmatycznej i Moralnej Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Pracuje nad pracą doktorską dotyczącą pozyskiwania komórek macierzystych w świetle prawosławnej teologii dogmatycznej i moralnej. Święcenia diakońskie otrzymał 3 września 2006 roku, a kapłańskie 8 października 2006 r.
    Urodził się w 1973 roku w Drohiczynie. Skończył studia na Wydziale Mechatroniki Politechniki Warszawskiej (jest magistrem inżynierem biocybernetyki i inżynierii biomedycznej), następnie Prawosławne Seminarium Duchowne i studia teologiczne w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej (praca magisterska o prawosławnym pojmowaniu eutanazji). W latach 2001-03 przebywał na stypendium w Ostkirchliche Instytut w Regensburgu w Niemczech.
    Od 15 października 2006 roku jest księdzem w Prawosławnym Punkcie Duszpasterskim w Warszawie.

    Pierwsza Liturgia w języku polskim w kaplicy świętej Trójcy na Podwalu była sprawowana 5 lutego 2005 roku. Jednak cały splot wydarzeń, który doprowadził to tej Liturgii zaczął się dużo wcześniej...

    Wielu z nas wraz z przyjazdem na studia do Warszawy odkryło inne przejawy prawosławia, niż znało do tej pory z domu. Samo uczestnictwo w nabożeństwach w innym miejscu, z innym księdzem i chórem pokazuje, że prawosławie jest różnorodne. Że nawet w niewielkim Kościele - jakim jest Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny - lokalne tradycje i zwyczaje budują niezwykłą różnorodność wiary.

    Przyjeżdżając na studia do Warszawy spotkaliśmy wielu różnych ludzi. W tym też innych prawosławnych, którzy przywiedli tutaj swoje wyobrażenia o Kościele, swoje mocne i słabe strony, swoje przywiązania do tradycji, nawyki i zwyczaje. To w tym gronie zdarzało nam się rozmawiać o Kościele - o historii i współczesności wspólnoty jaką tworzyliśmy. Spotykaliśmy się w dwóch ważnych dla nas miejscach: w niedziele po Liturgii na Woli, z Wieśkiem Konachem, i w środy wieczorem na Pradze, z księdzem Jerzym Tofilukiem. To w tych grupach rodziły się dyskusje na różne tematy, a często powracającym był zrozumiały język nabożeństw. Ten kontrowersyjny temat przewijał się w dyskusjach przez kilka lat. Powoli wypływał pomysł wcielenia go w życie.

    Pierwszym krokiem do kontaktu z polskojęzycznym nabożeństwem były nasze wizyty w parafii św. Cyryla i Metodego we Wrocławiu. Wrażenia z tych wyjazdów opisywaliśmy w Artosie - gazetce, która ukazywała się w parafii na Woli. W październiku 2003 roku zrodziło się nieśmiałe pytanie - czy jest możliwość choć jednorazowego celebrowania Liturgii w języku polskim w Warszawie? W grudniu odwiedziliśmy ponownie wrocławską parafię. Na pierwszym po powrocie spotkaniu na Woli zaczęliśmy pisać podanie do metropolity. Podpisało się pod nim 70 osób. W marcu 2004 roku zanieśliśmy podanie i spotkaliśmy się z metropolitą. Metropolita dał nam za zadanie samodzielną organizację tego przedsięwzięcia. Mieliśmy znaleźć księży, którzy zechcą nabożeństwo celebrować, zorganizować chór i zastanowić się nad miejscem. Ta praca trwała niemal rok.

    Kolejna wizyta u metropolity, w styczniu 2005 roku, zaowocowała zgodą na celebrowanie Liturgii w języku polskim. Liturgia ta odbywać się miała w soboty i dni dwunastu wielkich świąt w kaplicy świętej Trójcy na Podwalu w Warszawie. Wcześniej, w grudniu 2004 roku, zaczęliśmy próby chóru. Amatorski chór zebrany został z ludzi związanych z różnymi chórami parafialnymi oraz ludzi, którzy nigdy w chórach nie śpiewali. Oparliśmy się na nutach otrzymanych we Wrocławiu. Próby chóru odbywały się najczęściej w salach domu parafialnego na Pradze, ale gościliśmy także w świetlicy Seminarium Duchownego przy ul. Paryskiej. Pierwsza Liturgia odbyła się 5 lutego. Zgromadziła około 40 osób. Obecna była zarówno młodzież, studenci, jak i starsi ludzie oraz małżeństwa z małymi dziećmi.

    Przez rok spotykaliśmy się co dwa tygodnie na Liturgii w soboty, w kaplicy na Podwalu. Od marca 2006 roku Liturgie odbywają się w kaplicy Kościoła polskokatolickiego przy ulicy Wilczej 31. Nowe miejsce daje możliwość sprawowania nabożeństw regularnie, w każdą niedzielę. Obecnie Liturgie odbywają się w niedziele o godzinie 10.00. Dodatkowo, w soboty, sprawowane są nabożeństwa całonocnego czuwania (godzina 18.00). Sprawujemy również nabożeństwa 12 wielkich świąt i nabożeństwa wielkopostne. Każdorazowo informujemy o tym w dziale "Najbliższe nabożeństwa".

     W listopadzie 2008 roku ksiądz Artur Aleksiejuk rozpoczął wydawanie parafialnej gazetki - "Biały Anioł". Gazetka ukazuje się w każdą niedzielę.

    Kaplica przy ulicy Wilczej 31 należy do Koscioła polskokatolickiego. W każdą niedzielę odbywają się tam nabożeństwa polskokatolickie.
    Od marca 2006 roku kaplicę współużytkuje Kościół prawosławny. W wyniku zgody zwierzchników obu Kościołów - prawosławnego metropolity warszawskiego i całej Polski Sawy i polskokatolickiego biskupa Wiktora Wysoczańskiego w kaplicy sprawowane są prawosławne nabożeństwa w języku polskim.

    Cerkiew Świętej Trójcy na Podwalu była jedną z pierwszych świątyń prawosławnych w Warszawie. W 1818 r. mniejszoŚć grecka kupiła kamienicę przy ul. Podwale 5 i zaadoptowała jej wnętrza. Cerkiew podlegała greckim biskupom Węgier i Bukowiny do 1825 r., później - patriarchatowi moskiewskiemu. W okresie międzywojennym służyła rosyjskiej porewolucyjnej emigracji. W 1834 r. była przez krótki okres katedrą biskupią pierwszego warszawskiego biskupa. We wrześniu 1939 r. jedna z bomb uderzyła w dach cerkwi, ale po opanowaniu pożaru i naprawieniu zniszczeń odprawiano nabożeństwa aż do 1944 r. Po Powstaniu Warszawskim zniszczono ją doszczętnie, jako część Starówki. W powojennej odbudowie nie przewidziano przy Podwalu miejsca dla Świątyni. Po kilkuletnich staraniach, zainicjowanych pod koniec 1998 r. przez metropolitę Sawę, władze warszawskiego starostwa przekazały KoŚciołowi prawosławnemu kamienicę przy ul. Podwale 5 z dniem 1 marca 2002 r. Wnętrze kamienicy ponowne zaadaptowano jako świątynię. Ikonostas powstał w Bielsku Podlaskim. Ikony przygotowali studenci Bielskiego Policealnego Studium Ikonograficznego. 25 listopada 2002 r. nastąpiło uroczyste otwarcie. Cerkiew Świętej Trójcy jest świątynią warszawskiej młodzieży akademickiej. Administratorem cerkwi jest ks. Anatol Szydłowski. Za całoŚć duszpasterskiego życia przy Świątyni odpowiadają ks. Andrzej Baczyński i ks. Adam Siemieniuk.

Od lutego 2005 do marca 2006 w soboty w kaplicy na Podwalu sprawowane były Liturgie w języku polskim, następnie przeniesione na ulicę Wilczą 31.